AEEA-AEEA PH

اصل آزادسازی وابسته به pH: مقادیر pH ریزمحیط تومور (pH 6.5{5}}7.0) و لیزوزوم ها (pH 4.5-5.0) به طور قابل توجهی کمتر از بافت های طبیعی است (pH 7.4). با استفاده از ناپایداری پیوندهای شیمیایی خاص در شرایط اسیدی (مانند پیوندهای هیدرازون، پیوندهای استال، و پیوندهای وینیل اتر)، می‌توان به انتشار اختصاصی سایت{8}} دست یافت. گروه کربوکسیلات در مولکول می‌تواند به‌عنوان بخشی از یک «سوئیچ حساس به pH» عمل کند: برای مثال، با اتصال گروه کربوکسیل به یک مولکول آمینو حاوی{10}از طریق پیوند حساس به pH (مانند گروه سیس-اکونیتول)، این پیوند تحت شرایط اسیدی دوباره هیدرولیز می‌شود. از طرف دیگر، گروه کربوکسیل می تواند یک کمپلکس هماهنگی با یون های فلزی ایجاد کند که در شرایط اسیدی تجزیه می شود.
استراتژی‌های طراحی خاص: ① سیستم تعاونی کربوکسیل هیدرازون: پس از فعال کردن گروه کربوکسیل مولکول، با داروهای حاوی گروه‌های کتون (مانند دوکسوروبیسین) واکنش نشان می‌دهد تا پیوند هیدرازون ایجاد کند. پیوند هیدرازون نیمه عمر هیدرولیز تقریباً 1 ساعت در pH 5.0 دارد و در pH 7.4 پایدار است. پیوند اتری در پیوند دهنده آب دوستی را افزایش می دهد و به پیوند هیدرازون اجازه می دهد تا به طور کامل در معرض محیط های اسیدی قرار گیرد. ② کیلاسیون فلزی{7}}استراتژی اسیدولیز: با استفاده از توانایی هماهنگی گروه‌های کربوکسیل با Fe³+ یا Zn2+، یک شبکه هماهنگی فلز-پلی فنل ساخته می‌شود. در شرایط اسیدی، پیوند هماهنگی شکسته می شود و داروی کپسوله شده آزاد می شود. ③ pH{11}}خود پاسخگو- حذف: گروه آمینو مولکول به داروی PABC{13} مرتبط است، اما پیوند کاربامات PABC در شرایط اسیدی پایدار است. بنابراین، این استراتژی مستلزم معرفی گروه‌های حساس به pH{15} اضافی (مانند دی متیل مالئیک انیدرید) است. آزمایش‌های آزادسازی آزمایشگاهی نشان می‌دهد که سرعت رهاسازی می‌تواند به 85 درصد در pH 5.0 به مدت 24 ساعت برسد، در حالی که در pH 7.4 کمتر از 10 درصد است. این آزادسازی وابسته به pH مخصوصاً برای ADCهای هدف‌دار لیزوزوم و دارورسانی بینابینی تومور مناسب است و انتخاب تومور را بیشتر افزایش می‌دهد.